හිතෙන්නෙම නෑ හිතට මගෙ

හිතෙන්නෙම නෑ හිතට මගෙ
හීතලේටද මංදා
හිත ගල් වෙලා..

රෑ තිස්සෙ මදුරුවො ඇවිත්
තනි රැක්කට
හිත තනි වෙලා..

ගල් වෙච්ච හිත අස්සෙ
ගල් ගැහිල උන්නු ඒ
හිතිවිලි අවදි වෙලා..

නිදි නැතුව පද බඳින
මගෙ විවර නෙතු මතට
නුඹේ රුව මතු වෙලා..

පිරුණු මුව මඩල දිනක
යන්න ගියහොත් දුරක
මගෙ නොවී වෙන් වෙලා..

එහෙම හිතුවත් හිතන
ඒ පුංචි මොහොතටම
මගේ ඇස් තෙත් වෙලා..

රොන් තිබෙනා මල් පිපුණට...

රොන් තිබෙනා මල් පිපුණට
හැම මලටම බඹරු එන්නෙ නෑ
බඹරු ඇවිත් රොන් පැතුවත්
හැම මලෙන්ම රොන් ලබන්න බෑ

සමහර මල් රුව තිබුණත්
ලොවට දෙන්න ගුණ සුවඳක් නෑ
එවන් මලක් පිපුණ නමුත්
පරවන්නට වැඩි කල් යන්නෑ

නගේ නුඹත් මලක් වෙයන්
නුඹගෙන් අපි රොන් පතන්නෙ නෑ
ලොවට සුවඳ ගෙනත් දියන්
උඹේ නමට කැත කුණු එන්නෑ

ඔය ලස්සන විඳ ගන්නට පින් ඇතිමගේම ඇස් ගැන පුදුම උනෙමි මම

තරු පිරිවර සඳු දියණිය පසු පස
සයුර ගැඹරෙ සුව ලබනට යන සඳ
අරුණ අරන් හිරු පෙරදිග අඹරට
වැඩම කළයි හඟවමින් නවෝදය

ඒ හිරු රැස් යට දිස්නෙ දෙමින් යන
පිච්චමලී දැක ගත්තෙමි නෙත් හැර
ඔය ලස්සන විඳ ගන්නට පින් ඇති
මගේම ඇස් ගැන පුදුම උනෙමි මම

ඉස්සර රජවරු මැදුරු තනා යස
ගල් කණු මත කවි ගී ලියවා රස
වැණුම් කලේ ස්ත්‍රී ගුණ රුව පෙළ
ඔබ වැනි අඟනුන් නිසා වෙන්න ඇති