මහා ලොකු උගත්තු උන, සල්ලිකාරයො උන, මිනිස්සුන්ට ගම අමතක වෙලා.. ගමේ පංසල අමතක වෙලා.. පොඩිකාලෙ තමං ගිය ඉස්කෝලෙ අමතක වෙලා.. ඒත් එහෙම නැති මිනිස්සුත් ඉන්නවා...
බෝපත් සෙලවෙන සිලි සිලි නාදෙන්
දෙසවන් පුරවා සනසාලන්නට
පැන් පොදකින් සුදු මලක් දොවාගෙන
යන්නට ඇත්නම් ගමේ විහාරෙට..
සඳකැන් දහරක උණුසුම විඳගෙන
හද බැතියෙන් මුණි දෙපා වඳින්නට
ළය පතුලේ රැඳි අඳුර නසාලන
එක පහනක් වත් දල්වාලන්නට..
යන්නට ආසයි ගමේ විහාරෙට..
කැටි ගැසී මිදී ගිය සීතල සිතිවිලි
බණ පදයක පොඟවා මෙළෙක් කරන්නට
රළු වදන් ජනිත කළ මුව හසුරාගෙන
ගාථාවක් මුදු සරින් ගයන්නට..
යන්නට ආසයි ගමේ විහාරෙට..
No comments:
Post a Comment